როგორ შეიქმნა "უსასრულო სქროლი"
2000-იანების დასაწყისში ინტერნეტი საინფორმაციო დაფას ჰგავდა. საიტზე შედიოდი, ინფორმაციას წაიკითხავდი და გამოდიოდი. ფეისბუქმა კი რევოლუციური კონცეფცია – News Feed შემოიტანა.
ტექნიკური თვალსაზრისით, ეს უდიდესი გამოწვევა იყო: როგორ უნდა აჩვენო მილიარდობით მომხმარებელს ინდივიდუალურად დაგენერირებული, მუდმივად განახლებადი ინფორმაცია გვერდის გადატვირთვის გარეშე? სწორედ აქედან დაიწყო ვების ტრანსფორმაცია სტატიკური გვერდებიდან, ცოცხალ აპლიკაციებამდე. ფეისბუქმა ერთ-ერთმა პირველმა დანერგა და დახვეწა მონაცემთა ასინქრონული ჩატვირთვა (AJAX), რამაც თანამედროვე ინტერნეტს ჩაუყარა საფუძველი.
დღეს, როცა თქვენ სოციალურ ქსელს "სქროლავთ" და კონტენტი არასდროს მთავრდება, ეს სწორედ იმ ტექნოლოგიური გარღვევის დამსახურებაა, რომელმაც ადამიანის ფსიქოლოგია და ალგორითმი ერთმანეთს დაუკავშირა. დღეს ალგორითმი წყვეტს არა იმას, რა დაიდო ახალი, არამედ იმას – რა არის თქვენთვის რელევანტური ამ კონკრეტულ წამს.
React.js – კოდი, რომელზეც თანამედროვე ვები დგას
ცოტამ თუ იცის, რომ ფეისბუქის ყველაზე დიდი მემკვიდრეობა არა მისი ლურჯი ინტერფეისი, არამედ ის კოდია, რომელიც მის უკან დგას. 2011 წელს, როდესაც კომპანია მასშტაბირების პრობლემებს წააწყდა, მათ სრულიად ახალი ინსტრუმენტი – React.js შექმნეს.
მანამდე ვებსაიტები მძიმე და მოუქნელი იყო. React-მა კი "ვირტუალური DOM-ის" ცნება შემოიტანა. მარტივად რომ ვთქვათ: როდესაც თქვენ ფეისბუქზე "ლაიქს" აჭერთ, ბრაუზერი მთლიან გვერდს თავიდან კი არ ტვირთავს, არამედ მხოლოდ იმ პატარა ღილაკს ანახლებს. ამან ვებსაიტი წარმოუდგენლად სწრაფი გახადა.
დღეს Netflix, Airbnb და მსოფლიოს წამყვანი პლატფორმების უმეტესობა სწორედ ფეისბუქის მიერ შექმნილ და შემდგომში "Open Source"-ად ქცეულ ამ ტექნოლოგიაზე მუშაობს. ეს არის მაგალითი იმისა, თუ როგორ შეიძლება შიდა პრობლემის გადაჭრამ, გლობალური ინდუსტრიის სტანდარტი შეცვალოს.